De beste versie van jezelf.

Onlangs reageerde ik op een blog om met elkaar ‘een betere versie van jezelf’ te worden.

Prompt daarop kreeg ik een reactie met de vermelding: ‘we zijn al de beste versie van onszelf’.

En precies zo is het. We zijn al het beste van alles wat er op dat moment is. Niet teveel, niet te weinig, precies genoeg!

 

Hoe bevrijdend is dat ‘de beste versie van jezelf te zijn’, het is besluiten jezelf volledig te accepteren en dan ook te berusten in je huidige situatie met je huidige IK. Het is alsof er een last van je schouders valt. Alsof je in een rust vervalt. Alsof je weer mag doorademen en mag zijn en voelen wie je in werkelijkheid bent. Het doet er helemaal niet toe in welke hoedanigheid je nu verkeert. Het is dat ene moment van acceptatie.

 

Het is berusten, stilstaan en beklijven. In mijn inner-leadership programma is berusting het ankerpunt. Een ankerpunt je huidige zelf te accepteren, te benoemen, te beschrijven en gewaar te worden in je lijf. En dat is voor ieder van ons een unieke ervaring. Het is een gevoel, helder en heel herkenbaar en exclusief voor jou. Het is de meest oprechte versie van jezelf, onbetwistbaar en onaantastbaar. Het is je IK, je eigenwaarde in je huidige vorm met alles wat er is, met alles wat je tot dusver hebt gedaan, gezegd, hebt geleefd, gedacht en of dat in je huidige functie is, in de relatie met een ander, in je gezin of waar en met wie dan ook.

 

We zijn zo geneigd in het spanningsveld te leven steeds meer te willen, onszelf voortdurend te verbeteren, te vergelijken met anderen, te veranderen alsof het nooit voldoende is en waarbij je een speelbal wordt van die eeuwige voortgaande drive in jezelf. Het is alsof je niks wilt missen. Je reageert meteen op alles, op mails, telefoon, apps, op wat iemand zegt, je slurpt kennis, wilt overal bij zijn. Als een verslaving van onze tijd. En ja hoor, ik verval er ook in.

We identificeren ons zo met onze drive alsof we geen rem meer hebben. We vergeten stil te staan bij die ervaringen waar we trots op mogen zijn en de imperfectie in al haar schoonheid te aanvaarden.

 

Met dank aan diegene die mij deze mooie woorden gaf: ‘we zijn al de beste versie van onszelf’.